«

»

خرداد ۰۴ ۱۳۹۴

یک گفتگوی جذاب با برادران کوئن، رییس هیات داوران جشنواره امسال کن/ درباره بهترین فیلم‌ها، شخصیت‌ها و سکانس‌های مورد علاقه، و پایان‌های دیگری که برای “جایی برای پیرمردها نیست” نوشته‌اند/ کن ۲۰۱۵

۹۳۰
امسال ریاست هیات داوران بر عهده دو برادر کارگردان اتان و جوئل کوئن از آمریکا بود.

سایت رسمی جشنواره کن با این دوبرادر گپی زده که در ادامه می‌خوانید: تا امروز سی سال است که برادران کوئن دنیا را به واسطه قهرمانان غیر عادی حاشیه نشین خود هجو کرده‌اند. برادران کوئن در هر ژانری نگاه نامتعارف خود را به زندگی، به هوای تازه تبدیل کرده اند که طنزشان، همیشه طعنه آمیز تلخ بوده است. از خون ساده (۱۹۸۴) تا درون لوین دیویس (۲۰۱۳) برخی از مشهور‌ترین چهره‌های سینمای آمریکا مقابل دوربین آن‌ها رفته‌اند.

از میان تمام فیلم‌هایی که ساخته‌اید کدام را برای زندگی کردن انتخاب می‌کنید؟
جوئل: فکر نمی‌کنم بخواهم در هیچکدامشان زندگی کنم! همه ِ ان‌ها یکمی سخت هستند. ما حتی دلمان نمی‌خواهد دوباره فیلم‌‌هایمان را تماشا کنیم. آن‌ها را به حال خود‌‌ رها می‌کنیم تا زندگی خودشان را بکنند. زمانی که فیلم را ساختیم اصلا دوباره تماشایشان نمی‌کنیم. بعید می‌دانم هر جفتمان کنجکاو باشیم در دنیای هر کدام از فیلم‌ها زندگی کنیم. زندگی خودمان را ترجیح می‌دهیم!

اگر می‌توانستید پایان بندی یکی از فیلم‌ها یتان را تغییر بدهید، کدام یک را انتخاب می‌کردید و چطور تغییرش می‌دادید؟
جوئل: نمی‌دانم پایان هیچ جایی برای پیرمرد‌ها نیست را بخاطر داری. کلانتر بل شخصیتی که تامی لی جونز ایفا کرد مقابل یک پنجره می‌نشیند و داستان طولانی برای همسرش بازگو می‌کند. یک برداشت طولانی است که از میان پنجره به تامی لی جونز معطوف و در پسزمینه است. فکر کردیم شاید آنچه باید انجام می‌دادیم این است که در نیمه‌های بازگو شدن داستان شما در فاصله، در محوطه و جاده می‌بینید ماشینی توقف می‌کند و شخصی از سمت راننده پیاده می‌شود و شروع به حرکت به سمت ما می‌کند. او آنتون چیگورث با بازی خاویر باردم است. در دستش تفنگی دارد. می‌بینید آرام به خانه نزدیک می‌شود.

اتان: و زن کلانتر نمی‌داند ماجرا چیست چون دارد به داستان کسالت بار همسرش گوش می‌دهد. ما پایان دیگری را نوشته بودیم که فکر کردم برادرم می‌خواهد درباره‌اش حرف بزند. به جای آنکه تامی لی جونز داستان بگوید ما کورمک مکارتی نویسنده کتاب را تکیه داده بر پرچین در حالی که ماجرا را روبه دوربین تعریف می‌کند، برای پایان بندی انتخاب کرده بودیم. و زمانی که مکارتی داستانش تمام شد او که شلوار چرمی کابوی پوشیده رویش را برمی گرداند و می‌رفت. و این ته فیلم بود.
جوئل: پس ما پایان‌های متعددی برای فیلم نوشتیم. اما به پایانی می‌چسبی که دریافت می کنی!

حاضرید با کدامیک از شخصیت‌‌هایتان به تعطیلات بروید؟
جوئل: احتمالا بیلی باب تورنتن در مردی که آنجا نبود (۲۰۰۱) چون منطق خوبی برای بستن دهانش دارد!
اتان: نباید که روی اعصابت راه برود! من احتمالا با استیو بوشمی از لبوفسکی گنده (۱۹۹۸) به تعطیلات می‌روم. با او راحت می‌شود کنار آمد.

کدام ژانر سینمایی با زندگی روزمره شما نزدیکی بیشتری دارد؟
جوئل: قطعا وسترن نیست!
اتان: هیچکدام شبیه زندگی روزمره ما نیست. سینما فرار کردن از زندگی روزانه است. یک مرد جدی (۲۰۰۹) کم وبیش درباره زندگی ما بود زمانی که بچه دار شدیم. زندگی ما در آن زمان نه در حال حاضر.

چه نوع نماهایی به بهترین شکل شخصیت شما را تصویر می‌کند؟
جوئل: گمان می‌کنم در این مقطع از زندگی ما، یک نمای کوتاه فید آوت است. ما داریم پیر می‌شویم!

اگر می‌توانستید دنیا را طوری تنظیم کنید که حق حشر و نشر با کارگردان‌ها را داشته باشید و بتوانید با آن‌ها لبی‌تر کنید، کدام یک را انتخاب می‌کردی؟
جوئل: شاید اریش فن اشتروهایم. می‌توانست جالب باشد. انگلیسی او عالی است. سوال خاصی از او نمی‌پرسیدم حتی درباره سینما. فقط از مصاحبت با او لذت می‌بردم.

کدام موسیقی متن فیلمی بر شما طوری تاثیر گذاشته که دلتان بخواهد دست به قتل بزنید؟
جوئل: از کلاسیک‌هایی که باید اشاره شود تم زیتر (نوعی ساز زهی) از فیلم مرد سوم (کارول رید، ۱۹۴۴) است. این تم آنقدر در فکرت می‌ماند که اذیتت کند.
اتان: بله. مرد سوم! یک فیلم دیگری هم با بازی دیوید بووی هست به نام کریسمس مبارک آقای لورنس (۱۹۸۳). سال‌ها به این فکر می‌کردم. در فکر من مدام تکرار می‌شد.

سکانس افتتاحیه کدام فیلم را بیشتر از همه دوست دارید؟
اتان: شرمنده که جوابم جدید نیست چون همه این سکانس را دوست دارند اما به نظرم روزی روزگاری در غرب ساخته سرجو لئونه باشد.

۳۵ میلی متری یا دیجیتال. کدام یک برنده مسابقه هستند؟
جوئل: دیجیتال پیروز خواهد شد. باید برنده شود و برنده هم هست. دیجیتال پیروز شد. به نظرم سوال این است که آیا ۳۵ مبلی متری به عنوان انتخاب اقلیت باقی خواهد ماند؟ واجب است انتخاب کنید. هرچه حق انتخابت بیشتر باشد بهتر است.

کافه سینما

خرداد ۱۳۹۴

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + 2 =